Długi Dotyk

Stary myśliwy z Eir Glanfath wykonał ten łuk jako prezent z okazji osiągnięcia pełnoletności dla swojej wnuczki, używając podarowanego mu drewna z drzewa delemgana i poroża dorosłego jelenia. Miało to zapewnić młodej elfce bezpieczeństwo podczas polowań i przez pewien czas faktycznie tak było. Jednak gdy zmarł jej dziadek, coś się w niej zmieniło. Coraz częściej szukała bardziej niebezpiecznej zdobyczy, uzależniając się od dreszczyku emocji towarzyszącego polowaniu. W końcu leśne stworzenia przestały stanowić dla niej wyzwanie i zaczęła polować na dzikich, a potem nawet na istoty rozumne. Z czasem jej podłość i okrutne zamiary przeniknęły do łuku, nasycając go okrutną śmiertelnością. Ci, którzy dzierżyli Długi Dotyk, twierdzili, że podczas szczególnie brutalnego zabójstwa czasami słyszą w głowie cichy szept triumfu.