Ostatnie Światło Dnia

Wystawna ekstrawagancja tego ostrza przeczy jego nikczemnej śmiertelności. Zostało wykonane dla eothasiańskiego paladynu z zakonu Życzliwych Wędrowców w podzięce przez kowala, którego życie owu paladynu uratowału. Plotka głosi, że paladynu ani razu nie wyciągnęłu z pochwy Ostatniego Światła Dnia, rozstrzygając każdy konflikt na drodze dyplomatycznej. Gdy w końcu dotarłu do kresu swojego długiego życia, zostału pochowanu razem z tym mieczem, który jeszcze nie przelał krwi. Nie wiadomo, w jaki sposób i kiedy broń trafiła w ręce Sargamisa, ale sądząc po wyżłobieniach na ostrzu, prawie na pewno była używana na długo przed tym, zanim do tego doszło.