Dziennik łowcy Monato

<i>Dziennik nabazgrany jak kura pazurem. Opowiada o ostatnich dniach z życia łowczego Monato. Podczas przeglądania rzuca się w oczy kilka fragmentów:</> <i>Kilka dni temu:</> Jestem pewien, że ktoś spośród nas zdradził, choć wydaje mi się, że jestem osamotniony w tym poglądzie. Podejrzewam trzech kolegów łowców, ale nie chcę podejmować żadnych działań, dopóki nie będę pewien. <i>Dwa dni później:</> Znalazłem ślady pasujące do naszych butów. Prowadziły od naszego posterunku daleko poza zwykłe trasy patrolowe. Nie mogę zaryzykować zwrócenia się do kapitan Acierno z prośbą o zgodę na podążanie za tymi śladami. Czas, który poświęcę na wyprawę do kwatery głównej, umożliwi ucieczkę osobie podejrzanej. Mam nadzieję, że wybaczy mi moją niesubordynację. <i>Kolejne dwa dni później:</> Ślady prowadzą do obszaru na wschód od jeziora Lacuna. Na razie nie śmiem podchodzić bliżej. Każdy z moich podejrzanych mógłby mnie wykryć, gdybym poszedł dalej. <i>Dzień później:</> Zgubiłem trop zdrajcy. Podejrzewam, że zorientował się, że go śledzę. Poszukam śladów jeszcze trochę, a potem wrócę do domu, by na nowo podjąć trop. <i>Dzień temu:</> Zwierzyłem się łowczyni Dorso ze swoich obaw i przyznała mi rację, że prawdopodobnie ktoś od środka podkopuje naszą organizację. Podejrzewam, że to Stalowa Garota, której zamaskowany przywódca widziany był w dolinie. Dorso zaprosiła mnie na jutrzejsze polowanie i zgodziła się zachować naszą wyprawę w tajemnicy, żeby nie zaalarmować kontaktu Garoty wśród łowców. Z jej pomocą bez dwóch zdań jutro o tej porze dowiem się, kim jest zdrajca.