Kurtka brygantyny z Trzeciogrodu

Woda to zasób deficytowy w surowym terenie Pękniętej Skarpy, a dla wielu symbolizuje ona samo życie. Bez wody po prostu nie ma życia, nic więc dziwnego, że jest ona tak czczona przez tych, którzy żyją tam, gdzie jest jej mało. Gdy pierwotnu posiadaczu tej zbroi znalazłu się zagubionu i samotnu, oddzielonu od swojego oddziału przez nagłą burzę piaskową, ogarnęło nu potężne przerażenie. Gdy wiatr w końcu ucichł, nic nie wskazywało na to, że jenu oddział wciąż jest w pobliżu. Wędrując samotnie po pustyni, desperacko próbując znaleźć drogę powrotną do domu, pragnienie szybko stało się największym zagrożeniem dla jenu samotnenu aumauanu. Gdy straciłu ostatnią nadzieję, w oddali dostrzegłu błysk. Woda. Ostatkiem sił dotarłu do wody – krystalicznie czystej sadzawki w misie z lśniącej adry. Gdy jenu ciało w końcu się poddało, aumauanu wpadłu do kałuży i straciłu przytomność. Gdy się obudziłu, oazy już nie było, ale nie było też jenu pragnienia i otarć doznanych od zacinającego piasku, który oddzielił nu od oddziału. Resztę życia spędziłu desperacko szukając tej tajemniczej oazy adry, która dała jenu drugą szansę, ale nigdy nie udału się jewu jej odnaleźć.